Memoria storica, abriga 40, da li spondi al sant

[Luisa]

Memoria storica abriga 40

DA LI <SPÓNDI> AL <SANT>

Da li <pondi> uardi di frónt e riuedi,
sóta al stradù i bei cap dal böc´,
cun la segal e al furnentù, da li spighi,
ca dóndula a la lüs dal sól,
dré a scimà gió an da la ual, sül fónd.

Ilò an ghe ch’al sinter al sa diuideua;
l’ün uérs lisced e l’óta uers l’abriga;
sentac´ sóta l’arbul di pom i granc´a cantà
e nó tzetasc´, lagàt gió al gerlu,
a curas drè e a pelà gió móri (se marüdi)

Cun ina ügiada, pasi ià la ualmana
e ma ferni sü li ultadi,
tat düri da fa sü cun al gerlu,
cargat da lègna u da castagni
nó pisciagn ,e da patüsc´i granc´.

I me regórc´i sa sposta fin al <sant>;
an pater e ina ave Maria, a la santèla
e, dopu ina pósa a la masù di móschi,
an gir a ramà scià legna
e se tep da spigulà (dopu i sanc´)
gió fin a la ual par ramà sü quasar castagni.

Riuedi quii ca uaua pü an gió
Pasat al pigulù dirèc´a tresènda.
A tö li midisini an farmacia
u a ciapà al trenu diréc´sü i cantier i om
u a ser-uì a Com, a Uares, a Milà, li matèli.

Al pensier al sa perd par al sintit di’:
storia da tep luntà, ma a’ da quèla pü apröf,
quando al nos cumü l’era Tei (1927)
Ilóra, par ogni bisogn i-aua da fa’ gió a pé i zapei,
fa’ ià al pià da Tresènda, rampigà sü la costa cun li uigni
e turni, an serada, par l’istès sinter, amõ an abriga.

E cuma miga regurdà
ün di ültimi nos asesór an quèl cumü,
l’Angilì di muraschinei da Lisced
che, par ´ndà a la cunvucazüu, al partiua a li dói,
par turni a lisced dopu la mèzzanoc´, dal stès sinter.

©Luisa Moraschinelli (Aprica /2005-2007
Dal manualetto “zapei d’abriga”)