![]() |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||
| Al nos dialét Le poesie in dialetto Valtellinese |
|
|
Strumenti Discussione | Modalità Visualizzazione |
|
|
#1 |
|
Utente
Data Registrazione: 27-02-05
Messaggi: 288
|
La torbiera da Piangembru da miga dumentegà
An sènt e an lèsc’ cun piasé da li inizitivi ch’i fa’ par la riserua dal piangèbru che, a se sü teritori fo d’Abriga, la dac’ da laurà a tata get dal nos paes, sènsa cüntà quèla da quii atóran, ma a’ fo da zona. Par uègan an idea basta uardà la foto rara, furnida da la –Palma – dal Dos, (amò uiama, cuma so mi ca ho fac’ almenu diuersi stagiü e d’ötar dal mè tep. Foto che par la so rarità ho ritignüt, par sal-uala, da mèt an dal mè “Dizionario del dialetto d’Aprica” (pag. 199 an edicola, e librerie) Par uègan an idea da quata get li faua laurà li dói diti, an da la fotu al sa trua sól ina metà di uperai; quii da la – ditta Maiochi -. Tac’ d’ótar, se miga da più, l’era quii da la - ditta Bassi – Che preziosi quili büsti paga ch’am purtaua a cà ogni quindas dì! quando par la giuentù nu gh’era d’ótar laurà. Seradi li fruntieri, e amò da uigni, sia l’edilizia che al turismu da la cità. Certu l’era an pà guadagnàt! Tüti li dumà, a pè d’Abriga fin a Piangembru, e cun li tüt ma’ e pé an da la palta, par ot óri sóta al sól, ma a’quata alegria, speciamènt an da la pósa dal misdì! E, s’al daua a piöf, cun al fis-chiu dal Capu (Bignotti da nó) a rièparas an da la baraca an ghe che quii da Buglio, i gh’aua sèmpar a purtada da ma’ la fisarmonica, e auanti! chi ca era bù e i gh’aua óia, a balà. An da la giurnada, s’al cesaua da pióf, cuna n ótar fid-chu dal capu, fo da nöf a laurà e sa l’era scià sera, quii d’Abriga dirèc’ a ca’ e i ótar, furtünac chi ca g’haua la masù an di paragi e al rest, ilò an da la baraca, an dal pià da sòra, mèzza par i om, mezza par li fómni, i lugiaua. Luisa Moraschinelli /agosto2010 (testimonianza diretta per ricordare e non far dimenticare) |
|
|
|
|
|