al nos dialèt - la fera da San-Pieru

[Luisa]

agricoltoriSan-Pieru – tep ca cambia

San-Pieru, üna da li nosi parochi, ogni ann, cuma da regula,
la festeggia al so Patrono, Pietro e cun lù Paolo.
Cuma da regula i festegiamènc’ i partis da la Gesa e i finis an fera.
Sta storia tuc’ i agn e quii ca uif ,ae a’ an gradu da fa cusiderazù.
L’e natural! Al mond al gira e cun lü a’ la tradizü li sa sbiadis e par quest,
fedei al proposit da tignì an fil tra al pasat e al presènt, ecu la nosa testimonianza.
E, parché ma da ués propi nò a da questa testimonianza?
Par l’età, tignit cunt che, par fermas a l’era contadina, an se restac’ an pòch.
Da quél ca ma üdüt an cö al par propi che al Patrono al sia stac’ mès an pö da spüs..
An tep l’era an primu pianu . La gesa strapiena, cun preuac’ ‘nvidac’ da scià e da là.
La get ca uigniua da luntà (da Lisced e Belvedere) dopu la mèsa granda i sa fermaua,
a specià i Uespui, sentac’ su i prac’ atoran a fa marènda cun pà, furmai, salam da ca’.
La fera l’era piscina; poch banchèc’ ma da granda ‘npurtanza.
L’ünica da tüt l’an (quela da la Madona d’Aost, cuma fera, l’era pü misera)
A la fera da San Pieru i cumpraua l’indispensabil par laurà la campagna,
piac’ scudeli e d’otar arnes; al scusal, an per da scarpi e quél ca ucureua e ch’i pudeua..
L’era l’ucasüu par tastà li primi sceresi e an fatu da dulsciüm i tezetasc,
i giraua par ualutà, cun quél uintì an mà, se cumprà la pipa dolcia u la trumbèta da sunà..
Furtünac’ quii ca gaua an güdaz generos. Al puedau das che, an qué casu,
al cumpras al fiosc’, al capilì, un an per da scarpi u a li tzetasci, da fa an scusalì
An di prac’ da dre da l’usteria da l’ Ursulina al besciam al truaua grand spazi.
L’era l’ucasuu buna da uént u comprà ina manza, doi peuri e magaria da leuà, al purscèl.
An cö m’à nutat al grand cambiamènt cun uariazüu an pü e an menu.
An pu da banchéc’ da tigni tüt al stradù cun ogni gener da mercanzia.
An menu, get an gesa, forsi a’ par uès cunsiderat an di da laoro ,
Ma da amirà al sforz di agricoltori da mustrà ,a’ da cunsiderà roba da museu:
quach uaca, peuri e cambri. E a la fi, dopu la Banda e al Coru da ca’,
pulènta, luganaghi e furmai cun la fisarmonica da Oscar, an alegria.
E….la uita la continua !!!!!!!!!
Luisa Moraschinelli