Memoria Storica, Li Cuntradi D'abriga - Lisced Agn

[Luisa]

lisced (Liscedo)

Lisced l’e la prima contrada d’abriga, an tep, sü la strada di zapei che da la <móta> e dal <sant>, ilò a <lisce>, pasat ià al puntisèl, l’as diuidea; üna par l’<abriga> e l’ótra par la <ua>. Ma an di agn quaranta gh’era già al stradù ch’al pasaua sü la spónda suliua di front, a la <ualmana>.
Lisced la restaua anscì isulada an mèz a li sèl-ui ca l’era üna da li söi risórsi, rispèt a li ótri cuntradi. La cuntrada da <lisce>, diuisa fra <cà da sót > e <cà da sóra> l’era pupulada da tati famiglia (sigüramént pü da cinquanta) e tüti cun rusciöi da tzetasc´.
Rispet a li ótri cuntradi, l’era luntana dal paes par: la gesa, li scöli, li butighi, al cumü e al cimiteri, (tignit cünt che al mort i là purtaua a spali e fin a sampieru). Ma l’era comoda par la campagna ca la gh’aua atóran e par la ual (Valbelviso) Difati, quii la <lisce> era ´nvidiac´ ,par al fatu ch’i gh’aua miga da fa sü li <spóndi> quando i turnaua da la ual, ma da la <ganda> i uaua tè pià.
L’era ina contrada ca <gh’aua dal so> cuma as üsa dì e da fam i muriua miga. A’ se pür <pór diau era> i gh’aua da che sfamas: par la so campagna ca rendeua pü da quèla dal rèst dal paes, par li castègni e par al bes-ciam abundant, a’ da uènt. I sarà miga stac´sciór, ma gh’era pür quii ch’à anticipat li banchi cun i prestic´ . Al par ch’i sia stac´ lór a ´mprestà franch da fa sü alberghi an <maligna>, tat che, an d’an casu, i franch ´mprestac´d’an tep, fac´sü l’albergu, dac´an dré, dopu la svalutazüu, ae sta´abót da cumprà ina uaca (u ina cabra?)
A <lisce> gh’era grandi famigli cuma i moschi, i tóna (ch’î à dac´ a’ an preuat) i damià, i casini, i bora, i gianì, l’angilì (ca l’e stac´l’ültim asesór d’abriga quandu l’era cumü da Tei (1927. A lü al mèrit da ué fac´fa la strada ca culega <lisced> al stradù).
Finit la guèra, a belas, a belas, a’ la contrada da <lisce> la sa s’e spupulada e an cö al ga sarà trei u quatar famigli stabili, salvu d’estat che uargü i tórna, da la basa, an da li söi cà rangiadi fo.
©Luisa Moraschinelli