![]() |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||
| Al nos dialét Le poesie in dialetto Valtellinese |
|
|
Strumenti Discussione | Modalità Visualizzazione |
|
|
#1 |
|
Utente
Data Registrazione: 27-02-05
Messaggi: 288
|
Serà i öc e turnà al Natal agn 40
An ügiada da la finestra da la stüua da la me ca’ an fónd a la contrada d’abriga, ciamada “piscirota” par la funtana (ca gh’era) an ghe c’al tuleua l’acqua li fagigli ilò atoran: i Pretór, i Scimunì, i Gai, la Cia, al Cuè e i beueua chi ca uleua. L’e Natal u cuma i diseua da nó, Denedal. la Mèsa a mezzanoc’. La serada l’e longa. Le noc’ ma da fo l’e ciar a’ sensa l’illuminazüu di nos tep. Tüt querciat da nef ca brila cuma tempestada da giuei; al rest al la fa al ciel stelat e la lüna piena. Li stali, fac ecezüu da li pochi stüi da uègia data, l’e l’ünich ambien an ghe rifugias par saluas dal frec’. Stali ca gh’à padrù, ma par tacita intesa, da tradizüu, uerti a tüc’, a’ se, par solit al sa rama tè quii da li ca’ atoran. A la uigiglia ghe par li stradi an grand insolit muimènt. Miga certu par preparà la scena u al disnà che par solit, al menu, a par al di a dre l’e quèl, se pür da li festi grandi: pulènta e lüganaghi u patati cun os da purscèl. Al da fa l’e da li mami a cumprà, da piac, par al Bambì i doni. Miga da menu al da fa’ e l’eccitazüu di tzetasc`, an gir par li nasü a ramà scià an branchel da fé da met sü la finestra cu al piat par i doni, da sfamà l’asan an dal so transità. La scena`? Par ‘ntat da mèt da banda. S’an parlarà dopu la Mesa das mezzanoc’. Che fa’ se miga pasà da ina stala a l’otra, fin-a riuauà a quèla pü apröf a la gesa? Sensa per tep an dal specià, già ‘nseric’ an da l’atmusfera dal Natal: la stala, la presev, li uachi a sculdà l’ambient, e al rest al cuntinuarà, ilò a du pas an da la gesa, a’ se an ambiènt da sglasera. E nó tzetasch uistic’ da poch strasc’, ma al miracul al sa realizza a pensà, che pür an quèla tmusfera da lüs e da cantà, (an cö an disares par pruvidenzial miracul) al frec’ al ta fa dumentegà. Che bèl quèl Bambì an da la cüna, a’ se pür pü immaginar che real. Finit la funzüu, a cur a ca’, al cólt da la stüua, an ghe che la mama la fa truà i gnoch da patati. A la fi via a lec’ a pruà l’emuzü dal gel sènsa rimedi. Pruvidenzialmènt al riua pür al sogn. E a la dumà la sorpresa: l’Asan l’e pasat dal bu; la maiat al fée e sül piat i so doni la lagat. caraméli, ciuculati, spagnuleti, fich e par chi ca u-à a scóla, ina scatola da ses culoro. Che grazia dal ciel par quii tep!!!!!!!!!! Luisa Moraschinelli/ Poschiavo, Natale 2011 |
|
|
|
| Strumenti Discussione | |
| Modalità Visualizzazione | |
|
|