![]() |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||
| Al nos dialét Le poesie in dialetto Valtellinese |
|
|
Strumenti Discussione | Modalità Visualizzazione |
|
|
#1 |
|
Utente
Data Registrazione: 27-02-05
Messaggi: 288
|
Cun che lena la scurr l’acqua da la nosa Uall d’Abriga ai nos dì!!
L’era an pó ca gh’eui miga ucasüu da uardà la nosa Uall e al di da la festa di alpini, ndumènaga desdot da lui, al mulì di Paltz, ‘ntat che i alpini i daua fo al ranciu, só stacia atirada da la uelocità da l’acqua, ca scur ilò sóta, an zona Paradi.. Cun che prèsa la parea ‘nda! cuma sa la gh’es bùt da riuà an tep a fa chisà chi? Ma an reasltà, a pensach bé ai nos di, rispet ai tep pasac’, l’acqua la uà gió, n dirèta an da l’Ada, e uia, fin an dal lac da Com, se miga ucasiunalmènt duiada.. Diversa l’era la so funzüu a i mé tep. (agn 40) A li Paradi, sensa uès ‘nbrigliada an argin e afiancada dai bei prac’ u pastùra, l’acqua la riuaua ilò (sal-u an tep da tempurai) calma e tranquilla. e la sa prestaua a ués cunsiderat quèla zona - la spiagia- an ghe che sü li corni, li scióri, li ciapaua al sól e li sa faua carezà, da l’acqua fresca, i pé. Di lo la uignia ‘ncanalada uers al mulì dal Pirulì da Futa, par aziunà la ròda E fo dilò gh’era, cuma par t üc’ i mulì da la cuntrata, la ualèta, an ghe che li fömni ‘nginügiadi gio sü an dal so as, li lauaua i pagn. L’acqua fac’ stu funzüu, la turnaua an da la Uall, ma la fa póca strada, prima da uès da nöf ,uers la rasaga ‘ncanalada. Dopu la solita ualèta par lauà i pagn, da pè l’acqua la uignia ‘ncanalada sül muli di Curansi (u Cuntac’?) Dilò apena tè an da la Ual, sóta al put, ‘ncanalada vers al piazzal da la gesa. Diuersi l’era li funzüu: da lauà i pagn, fa bef al bes-ciam e d’estat, fa scurazzà i i tzetasc’; psr uès a la fì, l’acqua , ‘nviada sül mulì dal Canì.. Ma l’era miga finida. Sóta al put da fi contrada d’Abriga , da nòf, l'acqua ‘ncanalada, la sfuciaua su la bèla ualtalèta cun stèsi funzüu: da lauà i pagn, da fa scurazza i tzetasc’ d’estat, da bagnà i pe a' la get, da fa bef al besc-ciam, ma a’ da fa pruà li peni da l’inferan a lauà i pagn an da l'acqua gelada, d’anveran. E finalmènt a’ sta nosa preziosa acqua ‘ncanalada sül mulì di Tr üc an ghe che la Bitina, quasi centenaria, l’e stacia l’ültima mulinera d’Abriga. Che laurentuna quel’acqua di nos tep, rispèt a quèla d’an co an da la Uall, se pür cun tata lena, dirèta la uà, uers al pià. Luisa Moraschinelli/Aprica luglio 2010 P.S. Chi si sente di fare la traduzione ora che c’è il Dizionario del dialetto d’Aprica? ![]() |
|
|
|
| Strumenti Discussione | |
| Modalità Visualizzazione | |
|
|