an di cent agn dal trenino rosso an g'a...

[Luisa]

An di cent agn dal “Trenino” Rosso, a’ no d’abriga an gh’à regorc’
(in dialetto d’Aprica)

A’ nó d’Aabriga, a’ se da Tirà an s’e an pò da spus,
da regorc’ dal “trinì’ ròs” an gh’an à tanc’.
A partì da i nos pai e noni ch’i ha lauràt
an da li galerie par creà la feruia,
e tanc’ ià a’ mès sü ca’ an it,
a li mateli che prima da la guèra.
li uaua, a fa la stagiuu a Puntresina
e l’e amò an di nos regòrc’ quandu, al sumartì,
li turnaua a ca’ cun frank, ciuculàt
e i piac’ da purcelana che l’hotel al rifüdaua.
Cun la fì da la guèra, a se l’undada la se dirèta
uers Zurich, Berna e paes da la Svizzera interna, via Milà,
tanc’ e’ restac’ amò sü i Grisù,
e tignit la stèsa direzüu dal “Trenino Rosso”.
Cuntinuat pa quèla strada dal Bernina,
‘mpegnac’ par da püi an di bosch
e mès su ca’ a , Tamins, Thusis, Lanquart e ilò ae restac’.
Ma da stu aria da fèsta. an pensier a li nosi mami
che vuignidi a Campuculogn a acumpagnà l’ün u lótar, di fiöi,
li turnaua cun an grand dulor an dal cõor a regurdà quèla campana,
ca suanau a la partènsa dal trinì;
la stesa ca sóna amò an cõo, ma par d’òtar mutiui,
quéla d’animà i festan’ turisti,,
che, al Bernina, i la fa sü par amirà al bèl panurama,
ma a la sera i torna a so ca’.
D’otra storia da chi ca uaua e i restaua pa mes e agn, a laurà.
Nunustante quést, grazie “Trenino rosso”!
E…auguri par d’ötar cènt e pü agn…auguri!!!!!!!!

Luisa Moraschinelli)Aprica, 8.05.2010