la strada della vita

[Luisa]

“La strada da la uita”
- chel la strada da la uita? -
la ma dumandat ina fómna
a la Casa anziani da Pus-ciaf.
Le al titul dal mè ultim libar,
an ghe che tè par tè,
o cercat da uardà i pas ca faui,
La strada ca le miga sól la mè,
ma a’ la to, la so, la osa,
an ghe ch’i ma mès su sensa dumandam .
Chi da scià, chi da là,
ma tüc an ga se sü.
Ina strada ca uà auanti pas par pas,
di par di, an par an,
fin a qundu, amóo sènsa dumandam al parer,
la finirà par purtam an ghe?
Par nó ch’an ga, pü u menu Fede, an spera an paradis,
s’am la meritàt. Se nò??????
Quèsta le la strada da la uita
Ca le la mé, ma a’ quèla da quii dal mè tep,
sénsa ecezüu.
A’ quando an pasa la noc’,
a la durmà a dré an notar pas l’e segnàt.
E al comincia an otra giurnada ,
da pasà an be u an mal a segont da li circostanzi
e an certa manera, ma miga dal tüt, a’ da la nosa uluntà.
Quèsta l’e – la strada da la uita –la mè, la to, la so, la nosa, la osa-

Luisa Moraschinelli