memoria storica- la stagiuu l'e finida

[Luisa]

Memoria storica abriga 40
La stagiüu l’e finida e i n’à fac’, da bèli e buni’ an abriga

La stagiü estiua ,cun al setèmbar, an abriga, le finida.
A ultas an dré an pö dì ch’i n’à fac’ da bèli e buni,
par cuntentà i nos turisti, sènsa la pretesa da sudisfà tüc’
e an particolar chi che da la cità i ué da li nosi bandi,
cun la pretesa da truà al dom da Milà.
Da dì’: tüt quèl ch’e stac’ fac’, dì par dì,
elencat’ e püblicat’ sü prugram e pagini da giurnai,
ma a ris-ciu da sintim di’ ch’ó fac’ tóort a uarghìù,
(ca l’e inevitabil), tenti da elencà quél che pìù,
d’apróf al m’ha tucat.
An cò l’e da moda da’ i voti.
‘ncuminciares a dach an des al sindach (Carla Cioccarelli)
Miga sol par la so giuanil e briosa manera da presentas,
e cun pochi ma efficaci paroli, da parlà,
ma par uèla sempar truada presènta,
a grandi e piscini manifestazùu, cun la get,
sia furestera. che cun quèla dal nos paes
An bu voto an gh’al da a’ la giunta ca la presied;,
an particolar par ué ramat scià quel ch’era stac’, desfac’.
A’ s’an-üsa dì che “fa e disfà l’e tüt laurà”
sumnàt al cap, lagomal cres e a so tep al darà i só füc.
An bu’ voto an gh’al da’ a’ a quii dal www.abriga .it,
par quel pensier gentil da espor poesie sùl strad’u.
An ris-cia da fa parzialità, ma an pensier a’ par i murales.
Miga ch’al sia l’opera più granda d’abriga,( cun tüt al rispet par
Alcide Pancot, al pitòr), ma par al fatu che la uisita ai murales,
l’e l’ucasü da fa’ cugnos al furester la storia da li nosi cuntradi
e da cuma la uiuea la nosa get.
Oddiu, a stu puntu meritares legnadi a fermam che.
Al sares miga abot an libar par parlà:
da l’Osservatorio, cun la nuità da l’ors;
da li manifestazù cun i cori, la banda e concerti d’organ,
cumpres li seradi musicali an da li cuntradi;
quii dal besciam ch’i n’ha fac’ da bèli, cun uachi e cabri;
al Cai, Alpini, guardi furestali, ch’i ha mustrat li nosi muntagli e…via, via.
Ch’an pódal fa’ pü che dì an grazie a tüta quèla get,
urchestrada da póch da dre da li quinti,
cumpres l’Ufficio Turistico.
E miga da ültim al Cumü, che cun la get, l’ha sigüramènt més a dispusizu a spesi,
tignit cünt che l’à miga lagat pasà ucasùu da ufri da bef e das mangià, an degüstazüu.

Luisa MoraschinelliUtouar 2008 /pubblicata su “AlterNativa”