Memoria storica -l'Asemblea da la Magnölta an di regörc'

[Luisa]

Memoria storica

L`Asemblea da la Magnólta an di regórc’

La Magnólta, an da stu casu, par chi ca-e miga d’Abriga, l’e ün di tre impianc’ sciistic che dal pià d’abriga pórta sü la montagna ca ghà stu nom, “Magnólta”. (i ötar du e al Palabiu e al Baradel)
Da quat tep gh’eri pü ucasüu da partecipà a l’asemblea ca s’e tignit a dicembar an da la so Sede. Però ga seri quandu l’e partit quèla idea da afiancà al Palabiu, ch’a funziunaua già, an piena regula, dal 1947.
L’era i agn 60-70? e al turismu al prumeteua be’. A quèl puntu, la funivia dal Palabiù l’era pü an gradu da sudisfà li esigenzi dal grand nümar da sciatör ca uigniua sü da la cità.
La Magnólta (montagna) la sa prestaua be’ par quèl scopu, ma gh’era da fa i cünc cun i priuac’, padrù di bósch. Zona quèla par da pü da quii d’ambriga, cuma as üsa di’ quandu s’antènd quii da Madona, Liscidi e Lisced.
L’idea certu l’e uignida ai dirigent da la funziunant cabinuvia dal Palabiu. Infati li primi riunioni, (sèmpre da mè regórd), era an da l’albergu Bozzi. L’Attilio, (amò atif an cö an dal so impiant dal Palabiu), cun i sö soci e l’Ing. Negri che, cun al “Buarèsc’, l’era al proprietari da ina buna fèta da teré ch’ares interesat i impianc’ .
An póch tep, sèmpar a l’albergu Bozzi, li asemblei li s’angrusaua. Om da li cuntradi ch’i sa sentaua dauanti a an bicer da uì, che al Bozzi stès, al faua fo d’an fiasch e ilò i discüteua.
Mi s’eri certu ina mosca bianca an mez a quii om. Teré da dach gh’an eri miga , ma l’invitu a la get l’era da partecipà a l’impresa dal paes cun li azüu e mi ho fac’ la me part, a’ se quasi i ma grignaua dré par la cifra minima ca meteci, ma par mi ‘npurtant ( ho sèmpar ‘nparat a fa al pas segond la gamba e fina che so riuada sènsa fa schürmartei).
Li riunuu ae pasadi da l’Albergu Bozzi al palaz (ilora a’ Cumü) e dopu an da la sala dal Credito Valtellinese par cuntinuà, fin ai nos dì, an da la so Sede (a la partenza di impianc’.)
Par tat tep gh’e stac’ lotta par sal-uà l’idea prima, ca l’era quela da limità i azionisti a la get d’abriga, ma al prezzi da l’impiant, ch’i mustraua bu da purtà sü get an grand quantità, l’era pü dal preuist. (la get la da uèsgas par purtala sü, pensaui tra da mia) Fatu sta che a ‘ncertu punto, a pas an po’ felpac’, li porti i-à büt da uès uerti a tüc’, a’ ai azionisti fora-via, par forsa.
A stu puntu, dopu agn che a’ la “Magnolta” l’abi ciapat uita e altretantu pusitiv, ca la funzioni amò, sperando ca la continui, a’ se i dividendi e da là a uignì.
Indubiamènt al gh’e an interès par al turismu an dal paes, ma al sares a’ be, regurdà da tat an tat, se nun ótar an pubblicità, al sfórs ca l’a fac’ la get, an particolar da l’abriga, a da’ i teré par põch e a’ qui ch’à mès al so piscian u grand capital, sigüramènt, ‘npurtant par lór.
E da ültim pödi a’ di’ ca l’e miga uera ca l’e cambiat niént. A l’asemblea an sera an pôch an da sti dì, rispèt a quili di me tep, ma che sulief cunstatà che l’era an d’an clima nèt sènsa al füm di me tristi regorc’!. L’e miga uera che nient l’e cambiat! E par finì a’ sta ciaciarada da memoria storica, al ué öia da di’:” niènt füm e ilóra? sperom, cun al tep, al salti fo an pó d’arost a’ par i aziunisti.

Luisa Moraschinelli/ febr.2009 (pubblicato su “AlterNativa” N.7)