[Luisa]

“Sunà da mars di nos dìi!
U Ciamà l’erba e l’erba la respond:

“Ca gai da scampanelà quii d’Abriga?”
La dis l’erba di prac’ da la riua.
Rintanada pacifica sóta la tera gelada da stu tep.
“As regordat miga che i dis a’ “Ciamà l’erba”,
cun sta baldoria tra febrer e mars?.
L’erba petegula la respond:
“Ca òlai da nó?:
púu i ma zapa la tera, püu i somna,
püu i mèt gio patati u segal…..
I om i disares: “an s’e disocupac….”
E ilora?
“I sona par alegria a regurdà quii tep,
I ciama püù l’erba, ma l’e scia la primavera.
“Fo dal sogn da l’anveran a nóo derbac’.”
A sti paroli, i fii d’erba i sa da’ ina sgurlida e i dis:
“ a’ s’an g’à miga os e sampogn da sunà,
an sa cuntentàrà da uardà fo e scultà.

Luisa Moraschinelli/sunà da mars 2012