[Luisa]

Robi da miga cred ai nos di

A’se luntà an dal tep
e fo da ogni logica ai nos dì,
al mè pensier, stasera, al uà luntà
a quèla fommna, e cuma le tati d’otri dal so tep,
ca m’a mès al mónd utantadu agn fa.
Niènt da straordinari!
S’an pensa a quac’ ch’al n’àa nas a’ ai nos dì,
ma utantadu agn fa l’era an ótra storia,
da mig credach paragunat ai nos tep.
Met al mónd an tzetasc’ an giner, a 1200 metar, (an quèl d’abriga)
an ca’ sènsa riscaldaènc’;
an cambri an ghe che l’acqua la gelaua an dal cadì.
Miga an casu, da mèt an prima pagina,
ma par tüti quil fommni, l’era la norma.
Cuma surviv an quili cundizuu?
E pür i uiueua, s’an s’e che amò a regudà sta storia d’otar tep.
I la merita an pensier sti nosi “santi" mami?
Nigü i- à metarà sü i altar, ma nó an pensier an völ uègal par lör,
a’ se luntà an dal tep an tüti li maneri.

Luisa Moraschinelli (un comune compleanno)