[Luisa]

Gabinàt !!!!!

“bun dì ca l’e gabinaàt !
deman an sach,
deman an pügn,
dem ina pesciada an dal……."

-L’epifania tüti li festi la pórta uia –
As üsa dì da nó , ma a part i Re Magi,
da la Storia Sacra, an general
l’era ina giurnada piena da tradizüu.
I cuminciaua tzetasc’ grandei, a bunóra,
a ‘ndà an da la cuntrada da Lisced, (zonas da castagni)
A rosci i sa meteua sü la pórta da ca’ u dal bait,
an ghe che al culderat cun li belagoti coci an da la noc’,
al fümaua amo’ e an coru i ‘ntunaua:
“Bun di ca le gabinat……..”(vedi sopra)
I pù piscian a cà, apena urüt sü i öc’,
i cureua al fugulà a uedé i doni che la befana,
l’aua mès an da la cólsa-
Ma i staua miga an dré a’ i granc’;
üsansa amò an voga ai nos dì (par chi ca g’à urègia da capì):
al prim ch’al dis – gabinàt – al uensc’.
Magari sól an café, ma, par regula, l’ótarl ’ars da pagal.

E sü stu tonu, cun tüta sta fadiga da tramandà i fac’ nos,
permeté ca disi a mi – gabinàt –cun al regurdà che al
Dizionario al specie da ués cunprat e consultàt.
E par l’ucasü, i prim 3 ca ma dis – gabinàt- (al di da l’Epifania , fin a misdì),
Al ga l’à da bù da mi, autografo cumpres.
Luisa Moraschinelli/ gabinàt 2011