Euiua la mascherpa:al furmai di por diau d'an tep
Euiua la mascherpa: al furmai di “pór diau” d’an tep
Chi ca l’ares mai dic’ che a’ la mascherpa,
al furmai di “pór diau” (dei poveri)
l’ares truat a’ lé al so post d’unór,
cuma an lèsc’ da la pubblicità di nos tep?.
Dal lac’ l’era propi l’ultima sustanza.
Sflurat al lac’ i meteua al flór an dal penàc’,
e i faua al büter.
Al rést mès an dal culderàt,
sül scigogn al fóch, sculdàt e mès al cac’, i tiraua fola fèta,
ch’al sares l’aprezat fumai.
Quasi ünich cumpanadagh da mangià cun la pulénta
e da mèt sü pizzocar, pasta, ris cundit,
e raramént da mangià cun al pa’.
La mascherpa i la tiraua fo da quel che urmai,
l’era ciamat sarù; an lac’ quasi uerdastru,
tat l’era magar e an gh’aua scià la maschera.
Al so destì l’era bè d’òtar da quèl d’an cö,
ch’an uet an di negozi , andida, da “lecas i bafi” sól a uardala.
A quii tep i la meteua gió an dal sach da caneuaz e ligàt scià
I la meteua sü la grà an dal baitèl ,
e cun al tep, al füm dal fugulà, la faua sü la crosta negra.
Stagiunada la faua li veci dal furmai,
an special modu üsada da gratà sü pasta e ris cundit,
e a’ da mangià cun la pulénta, gratada..
Naturalment miga par tüc, ma l’era al furmai di “por diau”.
E ai nos dì, a’ le la gh’à la so rivalsa.
Che nustalgich piasé lésc’ sül giurnal:
“Tra gusto e tradizione è la sagra della mascherpa.”
Luisa Moraschinelli /Aprica giugno 2010
|