27-02-10, 16:43
|
#1
|
|
Utente
Data Registrazione: 27-02-05
Messaggi: 288
|
al nos dialét d'abriga - sunà da mars -
Sunà da mars 2010
Ormai l’e fo a’ al febrer
e mars l’e a li porti cun l’aria da primavera,
a’ se par la nef, uégia e fresca, al par da ués an piena ‘nveran.
Ma al paes d’abriga l’e an pienu fermén
par al “sunà da mars””
la nosa uégia tradizuu ca sa perd an dal tep.
A di la uerità, da quach agn an scià,
da sta uégia tradizuu, s’à pers al so significatu,
ca l’era quél da ciamà l’ erba.
E cun che lena i la ciamaua dopu i longh ‘nveran,
pasac’ par da pü an da li stali,
par sal-uas dai grand fréc’.
Ma l’era a’ an grand desideri
da uedé spuntà l’erba
par al bes-ciam che, a’ lóor, par campà, i gaua bisogn dal fé.
An cò al mutiu dal nos “sunà da mars”
al sares pü par ciamà la nef pitost chel’ erba.
a’ se an se urmai stüf a da quela, a’ sa l’e or e pà par al paes.
Auanti donca! cun bronzi, sampogn, e ciochi
dre a coran e torci, a sunà da lena par li cuntradi
a ricreà quéla stranaea suggestiva musica
da desfà fo l’erba e fa tremà la tera.
Luisa Moraschinelli/Abriga “Sunà da mars 2010”
“
|
|
|