Pasqua 2009
Chi ca dis che la get la u-à pü an gesa?
L’e quii ca uà mai!
A nó al capita spès da pensal,
cuma an da sta Pasqua
Ca mà üdüt, a’ an da nos paes (l’Abriga)
li gesi pieni zèpi an da li fùnzüu,
cumpres, al Uèndardì Sant,
cun la Prucesü par li stradi dal paes.
E, fatu da sutulineà, la partecipazü da la giuentü,
che par quat i disi, i sa regórda a’ lór
che Dio al gh’e e prima u dopu ne rénd cünt .
Granda la presénza a li funzüu,
nunustan al tep bèl, la nef sciabila
e par chi ca ué da fo,
tep da uacansa e cun tati distrazü,
che, cun la Gesa, li gh’à póch a che uedé.
L’e uera ca la Pasqua e la uè ina ólta sóla a l’an!
Ma l’e a’ uera che chi ca uà an gesa a Pasqua,
i uà epà a li festi cumandadi ,
e sa i pó, a’ an da li ótri ucasü.
Certu as pó miga preténd che la get la uaghi an gesa
an di d ì chi laora u chi uà a scóla!
Ma chi ca uà miga gne prima gne dopu al ga cunué dì che:
Dio al gh’e miga
I sa descarga la cusciènsa
Sènsa rèndas cünt che
Paradis e Infèran al comincia già sü sta tera!.
Da om libar, a nó da scirrnì fin ch’an s’e an tep!