[Luisa]

Li Palmi an da li nosi tradizüu d’abriga

Al dì da li palmi, an dal nos paes,
l’era ina festa particulàr, a i me tep..
L’atmusfera l’era d’ina esplusü uda rinascita,
da primavera.
Ina ‘ndumènaga da mèz tra la quaresima,
par se stèsa d’austerità e la Settimana Santa,
ca ué a dré e che la sfucerà an da la Pasqua..
D’otra nota d’alegria l’era l’ulivu,
ram d’ina pianta a no luntana,
cun la nuità ca la ué da la Riviera,
da paes da mar an cuntrastu
cun i nos da nef.
Ma l’éfet da li palmi l’era e l’e da cercà
an dal sègn spiritual an memoria da la Pasüu dal Signor.
e da riflès par nó, da pas.
L’ulivu al l'à daua fo al mónach, an gesa dopu ués benedet.
Ugnui i na tueleu an ramèt u du a seconda da la famiglia.
I la purtaua a cà e i la meteua sü an ciót bé an mostra
e ilò al staua tüt l’an,
a regurdà la pas ca l’aua da regnà an cà.
Luisa Moraschinelli