[Luisa]

Memoria storica abriga 40


GINER an abriga agn 40

Giner al riua quiét, quiét,
cun al so bianca fioca
a quercià prac´, càp e cà
sóta ´n-nà spèsa querta da néf.
Al Bambì, sü an da l’altar,
l’e pü gió an da la so cüna:
al s’à s’è fac´grand,
l’e sü dric´ch’al uarda gió.
I tzetasc´pisciagn i pensa:
“chisà che frèc´cun qui bióc’ piscì”
Gh’e amó an gir aria da fèsta.
La sa smórsa tüta d’an cólp a gabinat
quando i tzetasc´i uà a Liscet
A fas ´npinì sach e tascapà
da belagoti e casèagni sèchi,
da quèla buna get
L’e a’ i mes dai dì cürc´;
al sól al tóca apena la uall e pu al füc´,
cun la noc´i sóna l’Ave Maria, a la dumà,
e a la sera, l’ai trua tüc´da dit,
an da li söi cà.
La get sól par bisogn la uà da fò,
chi a da’ riua, chi a laurà;
li fómni a bun’óra li cur a mèsa
pu li tórna an prèsa a cà,
par i tzetasc´, a l’asilu u a scöla, uià là.
Ma apena che ugnün al so duér i l’à finit,
an prèsa i sa rintana amò da dit,
par al nàs, li mà, i pé desgelà,
an da li stali, an da li stui
u a la fiama dal figulà.
E anscì, an da li longhi seri frègi ,
la get al cólt l’as rama scià;
chi scarta la lana, chi ca fila, chi fa’ cólsa,
chi ca giüga a li carti
e da fac´da guèra u da murósi a ciaculà.
Da mangià gh’an aé amó, par quèl,
mèz l’e al très da li patati,
mèz al sach da segal e da furmentù,
e par al cumpanadach, ià apena cupat al purscèl.
Fin che sü an dal tau al füma la pulènta,
cun póch an sèma, al pór diau, al s’a cuntènta.
Al giner, a la fì, al par ch’al öli pü ´ndà.
Fórsi l’e par quèl che i ültim tre dì,
ciamac ´- da la mèrla –
al scadena´, dal diau an frèc´,
da gelà li acqui e fa’ sü i candeloc’
an da li funtani e an di barbis di nos uèc´.

Luisa Moraschinelli(2008)
(traduz. in “Uita d’Abriga cüntada an dal so dialèt”)


BUON ANNO A TUTTI CHI MI LEGGE