Discussione: Le mort a' al tirì
Visualizza Messaggio Singolo
Vecchio 27-08-12, 19:24   #1
Luisa
Utente
 
L'avatar di Luisa
 
Data Registrazione: 27-02-05
Messaggi: 288
Predefinito Le mort a' al tirì

Le mort a’ al tirì ultracentenaria (Caterina Della Moretta)

Cun i tac’ morc’ da sti dì,
e tuc’ impurtanc’an da li söi cà,
e ch’i merita uès regurdc’
an pensier al uà a l’ültima da sti dì,
ca merita ina parola an pü
par uès stacia la persona pü uegia,
da la pupulazüu d’abriga, da stu tep.
An ótar privilegiu a’ da uès stacià
üna da li pochi personi, ch’à mès pé da là
dal secul; la sesta, se la mè memoria,
la fa miga cileca.
La uignia da ina famiglia dal sornom da tramandà:
di “muliner” dal mister d i sö uèc’ che a la Ganda,
i gaua al mulìi an ghe che nó, tzetasc’ d’ilóra,
an sa fermaua sèmpar e la non mulinera la ma daua
an branchèl da farina dolscia (macinato di castagne secche).
Ma al tirì l'èntra an da la storia d’abriga a’ par uès tra quili mateli,
che amó a la vigilia da la guèra li uaua a fa’ la stagiüu an Svizzera,
an di rinumac’ hotei da Puntresina
(vedi gruppo a pag. 95 del mio libro”L’Albero che piange”)
La so strada da la uita, le stacia longa e animada;
da quili ca laga al sègn, miga sól an da la so famiglia,
ma a’ an da la contrada e an dal paes ‘ntrech.
Luisa Moraschinelli
Luisa non  è collegato   Rispondi Citando