![]() |
"Giner ginerù, spazza scrani e masù"
“”Giner ginerù, spazza scrani e masù”
Chi ca cugnos stu nos pruuerbi, ch’i üsaua di, an da sti mes d’anveran, quandu al tep da ramà scià di cap, l’era ormai pasàt ià, e quèl da uignì l’era amò luntà.? Ueramènt l’era riferit al giner, ma sotintes l’anveran quandu li scorti , sia par al uif da la get che dal besciam; an da la scrana e an dal la masù di par di dì li scarsegiaua. Beata quèla tera ch’am daua grand part dal uif ma che grazia ai nos dî che be u mal , lui u giner al cambia niènt; li nosi ca’ ae be furnidi cun tat da frigu pié e li masù, salvu ecezüu, li interèsa pü a nigü. Chi ringrazià? Al ciel u al tep ca pasa? E da la tera an po’ fan a menu par uif, a se al regord dai nos bei cap e prac’, ca creaua an quadar uif da stagiuu a stagiuu, al manca a chi ch’al cunserua an da la mènt a an dal cör. Luisa Moraschinelli/Marzo 2011:ciao: |
| Tutti gli orari sono GMT +2. Adesso sono le 01:02. |
Powered by vBulletin® versione 3.8.8
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.
Tutto il materiale presente in questo sito è © di abriga.it All rights reserved