![]() |
Momoria storica abriga 40
LI MUNTAGNI E LA SO GET Par mi li muntagli dal mè paes (da l’esperiènsa d’ina uita) Li uif, a segónd di tép an strec´ raportu cun la sò get. Ai nos dì, la Magnólta, al Palabiu, Piangembru, Sóm, Baradèl, li muntagli ca fa curóna a l’Abriga, ae quasi esclusivamènt par al turismu, d’estat e d’anveran, par al sól piasé, sia da quii dal post, che di furester. Ma an di agn magar (che nó mà uisüt) sti nosi muntagni li daua ina buna mà’ a la so get, imèrs an da la miseria, par tirà a campà: da la pastüra par li uachi a mùt ca li daua lac´.furmai e büter, ai ghislù, scirisì e mani, ch’i ramaua sü, da mandà an Svizzera a fa marmeladi; ai fónch e manini, prezios cumpanadach, fac´ scià cun la pulènta da tüc´ i dì. Che di` da la preziosa lègna, ünich cumbustibil par pià al fóch da fa disnà, scena e sculdas? Ogni muntagna la daua a la sò manera, cuma quèla dal Piangebru che, cun la so turbiera, par tati stagiüu, cumpres al tep da la guera 40-45, là dac´a la sò get la pusibilità da laurà e ogni quindas dì, la paga, purtà a cà. Inconsciamènt l’era an dach e ciapà; al bósch al daua quèl ch’al pudeua, e la sò get, sènsa sauel, la ricambiaua, cun al tignì nèt, sia cun la pastüra, che par la lègna e patüsc´ ch’i ramaua scià, dandu al bósch la pusibilità da respirà. L’era a` la manera da tignì uerc´ i sintier, batüc´ da chi ca uaua auanti e an-dré par i sö mister. Quèl ch’al manca an cö, an ghe ch’al bósch, al sofuca sóta budó, lègna sèca, erbasci e bródach lagat dai furester, ch’i manca da quèl rispèt che, a`la montagna, l’ares da uèch. ©Luisa Moraschinelli (in dialetto d’Aprica) (inserita nel libro edito dal CAI (SO)”Melodia montana (2° concorso) |
| Tutti gli orari sono GMT +2. Adesso sono le 06:15. |
Powered by vBulletin® versione 3.8.8
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.
Tutto il materiale presente in questo sito è © di abriga.it All rights reserved