![]() |
al nos dialét d'abriga - sunà da mars -
Sunà da mars 2010
Ormai l’e fo a’ al febrer e mars l’e a li porti cun l’aria da primavera, a’ se par la nef, uégia e fresca, al par da ués an piena ‘nveran. Ma al paes d’abriga l’e an pienu fermén par al “sunà da mars”” la nosa uégia tradizuu ca sa perd an dal tep. A di la uerità, da quach agn an scià, da sta uégia tradizuu, s’à pers al so significatu, ca l’era quél da ciamà l’ erba. E cun che lena i la ciamaua dopu i longh ‘nveran, pasac’ par da pü an da li stali, par sal-uas dai grand fréc’. Ma l’era a’ an grand desideri da uedé spuntà l’erba par al bes-ciam che, a’ lóor, par campà, i gaua bisogn dal fé. An cò al mutiu dal nos “sunà da mars” al sares pü par ciamà la nef pitost chel’ erba. a’ se an se urmai stüf a da quela, a’ sa l’e or e pà par al paes. Auanti donca! cun bronzi, sampogn, e ciochi dre a coran e torci, a sunà da lena par li cuntradi a ricreà quéla stranaea suggestiva musica da desfà fo l’erba e fa tremà la tera. Luisa Moraschinelli/Abriga “Sunà da mars 2010”:ciao: “ |
| Tutti gli orari sono GMT +2. Adesso sono le 19:22. |
Powered by vBulletin® versione 3.8.8
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.
Tutto il materiale presente in questo sito è © di abriga.it All rights reserved