![]() |
al nos dialèt - li uachi d'abriga che uita da sciori ca li faua!
Li uachi d’abriga! Che uita da sciori ca li faua!
Ma trui spès a pensà e a l’ucasü, cuma an di gir di murales, al disi a chi ca ué da fo, che li nosi uachi, an abriga, li faua uitata da sciori. Quando li sö culeghi dal pià, era mesi sota a tirà l’aratru, che propi l’aua miga da uès an dieriment, ma da grand fadiga , a’ sól a trà-ià quili gambi par niènt ladini. Li nosi d’abriga, da l’era contadina, li gaua al so prugram più che rispetabil; d’anveran li staua an da la stala dal paes, an mez a la so get cun al compit da maià fé e bütadi gió a remügà. Dumà e sera li sa cuncedeua, dopu ué faci la caminada a bef a la funtana, da uès mulgiüdi par furnì a la so get, e sènsa tata fadiga, al lac’, da bef, da fa furmai, maschera e büter. E l’e miga finida! A’ la uilegiatüra li gaua: a la primavera i-à menaua sü i magènch dal paes, póch tep dopui, cun grand cerimunial e bronzi al col ià faua müdà an da la Uaàl e an pienu estat i-à purtaua sü a mùt Dopu ué gudüt la libertà da la montagna e pastüràt sü l’erba frèsca e fina li faua al viag ‘anvers: la Ual, i magench an paes e scià al frèc’, li turnaua an contrada, a cà. Che uita da sciori! Luisa Moraschinelli (in occasione della transumanza, Aprica, 29.08.2009 |
| Tutti gli orari sono GMT +2. Adesso sono le 19:35. |
Powered by vBulletin® versione 3.8.8
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.
Tutto il materiale presente in questo sito è © di abriga.it All rights reserved